Ciekawą inicjatywą unijnych funduszy są np. dopłaty do hodowli zwierząt tj. daniele, hucuły. Są to zwierzęta typowo europejskie i reintrodukcja tych gatunków w lasach ale również na mięso jest niezmiernie ważna dla prawidłowego funkcjonowania flory i fauny europejskich lasów.

Wyobraźmy sobie, że dopłata do hucułów (niezwykle odporny rodzaj konika polskiego żyjącego w bieszczadach), który nadaje się także do jazdy wierzchem, wynosi od 700 – 1500 złotych do jednego konia rocznie. Mało tego są to zwierzęta, które dzięki swej naturalnej wytrzymałości nie potrzebują troskliwej opieki i stosunkowo niewiele muszą zjadać paszy tj. owies. Możliwości jakie w tym zakresie dają fundusze unijne są praktycznie nieograniczone i pozwalają rolnikom na całkiem nowe i niekonwencjonalne podejście do spraw hodowli.

Kolejnym przykładem specjalistycznej produkcji rolnej są np. orzechy włoskie, na które unia przewidziała około 1800 złotych dopłat rocznych w pierwszej fazie produkcji. Ciekawostką jest to, że drzewa orzecha owocują dopiero po około 30 latach czyli stwarza to możliwość bardzo małego kosztu utrzymania pół z sadzonkami orzecha. Jak widać na tych kilku przykładach fundusze unijne dają nieograniczone możliwości ale trzeba posiadać otwarty umysł na nowe pomysły.

Następnym przykładem ciekawej hodowli jest produkcja np. bydła wysokobiałkowego, które co prawda jest dość drogie w utrzymaniu ale jest na nie bardzo duży popyt w krajach członkowskich unii europejskiej, a w dodatku posiada ono wszystkie papiery i zaświadczenia weterynaryjne etc. pozwalające na sprzedaż do krajów unii. Cały zakres przykładów ww działalności jest chamowany poprzez przede wszystkim brak wykfalifikowanej kadry, która powinna regularnie przeszkalać rolników z zakresu nowych możliwości w dziedzinie hodowli i zasiewów nowego rodzaju zbóż i roślin.
Uważam, że dopóki mentalność i zakres wiedzy polskich rolników nie ulegnie zmianie dopóki proces pozyskiwania funduszy unijnych będzie bardzo mały.